Haberá máis accións ao redor de Trandeiras, os bosques e a Ruta da Portela, avanzou Pepe Santos, do Comité de Defensa do Monte e das Amigas das Árbores, mentres lles contaba ás alumnas e alumnos cousas de Lovelock, a hipótese Gaia e a necesidade de pensar globalmente para actuar no local... cousas que veñen de vello e que axudan a mirar unha carballeira centenaria con outros ollos.

A alcaldesa de Xinzo de Limia, Elvira Lama, e o concelleiro de Educación, Alberto Martínez, recibiron ás escolares e mestras. Despois, Pepe Santos guiou o camiño até o Castelo.

FOTOGRAFÍAS: Noelia Caseiro.

O fotógrafo José Izquierdo foi un dos que puido asistir ao evento, reservado a apenas dúas ducias de persoas nesta primeira experiencia. Izquierdo cedeu ao Diario do Limia a publicación de catro fotografías que tomou esa noite, coa cámara fixa e a unha moi baixa velocidade de obturación para captar toda esa luz do ceo que o ollo humano a simple vista no percibe.

“É un ceo marabilloso. E hai que protexelo”, di Ricardo Lago, do Centro Astronómico de Trevinca, o guía da xornada. “Miramos Xúpiter, Saturno e a galaxia de Andrómeda desde o Larouco... e despois estivemos esperando uns minutos para ver tamén a saída da lúa e mirar os cráteres a través do telescopio”. 

Foi unha xornada de tres horas, cunha primeira parte na cima do Larouco na que se ofreceu unha charla sobre as constelacións e como orientarse nas estrelas na cima. Despois, no camiño, un pouco máis abaixo, instalouse o telescopio. “O ceo é estupendo, magoa de que algunhas aldeas teñan luces brancas, e non laranxa, para diminuír a contaminación lumínica. Mais, en calquera caso, comprobamos que o Larouco é un lugar idóneo para facer observación astronómica”, explica Lago.

Así que nos próximos meses a organización espera darlle continuidade á experiencia con novas xornadas. O Larouco, monte sagrado, tamén é unha porta as estrelas. 

A camiñada durou algo máis de tres horas, con descansos para que algunhas das participantes tomaran fotos desde o alto dos penedos da Aguioncha onde se domina a Limia toda, desde o Val de Salas á chaira e o Macizo, e desde onde eran ben visíbeis os aeroxeradores do Larouco, os de Cabeço Alto, os do Vieiro... e todos eses outros montes, os montes de Bande, Penagache, o Monte da Casa da Neve, ameazados por infraestruturas de xeración eólica, incluída unha liña de alta tensión que baixa desde A Aguioncha polas veigas de Lobás até Reboreda e Paradela de Abeleda, que foi o que trouxo até Feás á alcaldesa de Porqueira, Susana Vázquez, unha firme opositora a ese tendido, a única alcaldesa nestas comarcas que se enfronta as empresas enerxéticas.

“Feás, vértice da loita contra os eólicos en Ourense”, subliñaban onte as redes das plataformas anti-eólicos, despois das batallas en Baltar (xaneiro) e toda esta primavera en Calvos de Randín, Os Blancos e Baltar. E lembraban as 1.500 alegacións contra o proxecto P.E. Lamas de Feás e as 700 contra a LAT de Greenalia recollidas en apenas mes e medio nestes concellos e en Xinzo, Celanova, Ourense, Bande ou Verea, seguindo a onda de Feás. 

“Onde hai pobo, non chantan eólicos”, lembraba Stop Eólicos Xurés Celanova. As nove e media, outro dos portavoces atendía a chamada dunha emisora de radio antes da saída: “Non estamos en contra da enerxía eólica, estamos en contra de que se poñan eólicos en lugares como este, a un quilómetro das aldeas e nun monte como A Aguioncha que é patrimonio de todos e é unha fonte de vida”.

Mozas, maiores, nenos e algún vehículo motorizado arrancaron monte arriba para celebrar un domingo de festa (houbo cervexa, empanada e música con gaiteiros ao pé da Aguioncha) e reivindicación. O rural está vivo. E cheo nestas datas do ano. Feás resiste. E une aldeas ameazadas desde o vértice das súas montañas senlleiras. Onde hai pobo, o pobo decide. 

FOTOGRAFÍAS: Diario do Limia e Stop Eólicos Xurés Celanova.

FOTOGRAFÍAS: Noelia Caseiro.